If you were coming in the fall

I don't know if it's just me being weird or if others are like this as well, but some clothes can change my attitude to life. One of such items is the beige coat I got at Zara's kids department. Before I would most often wrap myself in the massive Stradivarius sweater and a hoodie that would make me feel as I was still in bed under my quilt. Since I'm wearing my new coat, tailored and quite feminine, I feel more organised and in order. I make it to the lectures, I'm not
falling asleep during seminars, I reply to the emails promptly and I don't think I have lost anything this week. Yesterday I was on my way to the afternoon class when Karol called me and asked whether I would like to take some pictures. I would, of course, and with my newly well-organised life I managed to meet him on time, take some photo and then go to the class. I was wearing plain black skinny jeans, silk frilled blouse and handmade sweater from Thailand. Delicate silks worn with cable knitting are never going to bore me.
But it was the sweater that made me come back to reality.I went back home feeling pleased with myself and in good mood. That was until I got an email with the photos. It's not that there's anything wrong with them, Karol is a great photographer and I'm planning to drag him out to take some photos as often as he'll feel like it. I just realised that no coat can ever make me well-organised. As you can seein the last picture, I spend half a day wearing my sweater inside out.
My only hope is that this trend will catch on and in a week everybody in Cracow will wear sweaters this way!/translation by Riennehera


Nie wiem czy to tylko moje dziwactwo, czy może ktoś jeszcze też tak ma, ale są ubrania które potrafią zmienić moje nastawienie do życia. Tak właśnie było z beżowym płaszczem, który kupiłam w dziecięcym dziale Zary. Wcześniej najczęściej chodziłam opatulona w wielkie swetrzysko ze Stradivariusa, z kapturem na głowie, tworząc sobie iluzję ciepłej kołdry i miękkiej poduszki. Od kiedy noszę mój nowy płaszcz, w miarę kobiecy i w miarę dopasowany, czuję się jakoś bardziej poukładana i ogarnięta. Chodzę na wykłady, nie przysypiam na ćwiczeniach, szybko odpisuję na maile i chyba nawet nic w tym tygodniu nie zgubiłam. Wczoraj wybierałam się właśnie na popołudniowy wykład, kiedy zadzwonił do mnie Karol, mówiąc że jest w centrum i czy nie miałabym czasem ochoty na jakieś zdjęcia. Oczywiście że miałam, do tego w moim nowym poukładanym życiu zdążyłam dotrzeć na miejsce na czas, zrobić kilka zdjęć i jeszcze spokojnie dojść na zajęcia. Miałam na sobie zwykłe czarne rurki, jedwabną koszulę z falbanami i ręcznie robiony sweter, który przywiozłam z Tajlandii- delikatne jedwabie i swetry o grubych splotach to połączenie które chyba nigdy mi się nie znudzi.

I to właśnie ten sweter sprowadził mnie na ziemię. Wróciłam do domu zadowolona z siebie i dobry humor trzymał się mnie, dopóki nie odebrałam maila ze zdjęciami. Nie chodzi o to że mam do nich jakieś zastrzeżenia- Karol jest świetnym fotografem i zamierzam wyciągać go na zdjęcia tak często, jak tylko będzie miał na to ochotę. Po prostu dotarło do mnie że żaden płaszcz nie jest w stanie poskromić mojego roztrzepania. Jak możecie zobaczyć na przedostatnim zdjęciu, spędziłam pół dnia w swetrze włożonym na lewą stronę. Jedyna nadzieja w tym, że Kraków podchwyci nowy trend i za tydzień wszyscy będą tak chodzić!

coat- Zara Kids
silk shirt- vintage
sweater- hand made from Thailand
jeans- H&M
shoes- Topshop

photos by Karol Paciorek